Soms is het moeilijk te begrijpen wat er in de wereld gebeurt. Zoveel verdriet, zoveel pijn, zoveel angst. En dan ineens, misschien uit een verborgen hoekje - net zoals deze korenbloempjes tussen de bladeren - een glimlach, een hand die je helpt, een vriendelijk woord.

Het is belangrijk om daarover te praten en...

het is ook goed om door te gaan...door te gaan met je oefeningen, met anderen te spelen, je medicijnen te nemen, naar school te gaan, mee te werken aan je medische behandeling en een beetje te huilen, je gevoelens te uiten en af en toe te lachen...

het geeft anderen hoop als je laat zien - hoe je op je eigen manier sterk kunt zijn, zoals deze kleine korenbloemen.